Nach der Beschreibung war die Urkunde mit sechs anhangenden Siegeln versehen, quorum primum sigillum orbicularis erat figure, in corpore de cera communi et in facie de cera viridis coloris, in cuius sigilli medio quasi clippeus, in quo imago pueri usque ad medium apparebat, in cuius sigilli circumferencia post crucem litterae erant capitales sic dicentes: s. petri mannseber. Sigillum vero secundum similiter erat in corpore de cera communi et in facie de cera viridis coloris spericeque figure, in cuius sigilli medio veluti clippeus, in quo quasi brachium cum manu erecta tenens lignum apparebat, in cuius circumferencia post crucem litterae erant capitales talis tenoris: S. Nicolai magseitt. Tercium autem sigillum rotunde eciam erat figure, in corpore de cera communi et in facie de cera viridis coloris, in cuius sigilli medio tamquam clippeus, in quo quasi duo ramunculi trifolie erant sculpti, in cuius circumferencia post crucem litterae erant capitales, sic dicentes: S. thome dekkenschaden. Quartum autem sigillum eciam circularis erat figure et in corpore de cera communi ac in facie de cera viridis coloris, in cuius sigilli medio quasi caput equi erat sculpta, littere circumferenciales ipsius sigilli post crucem et erant capitales talis tenoris: s. vlrici rozflini. Quintum vero sigillum pariter in corpore de cera communi et in facie erat de cera viridis coloris, in cuius sigilli medio tamquam clippeus, in quo quasi cathena apparebat, in cuius circumferencia littere post crucem erant capitales talis tenoris: s. jacobi ketner. Sextum autem sigillum prout predieta in corpore de cera communi et in facie de cera viridis coloris existebat, in cuius medio clippeus, in quo Signum Nicolai Stainer, oppidani Wiennensis, erat sculptum, in cuius circumferencia littere post crucem erant capitales sic dicentes: S. Nicolai Stainnerii.